Oznakowanie i pakowanie – wytyczne dla dystrybutorów substancji chemicznych

0

Oznakowanie i pakowanie – wytyczne dla dystrybutorów substancji chemicznych

Nie wszystkie zasady dotyczące pakowania są identyczne. Te, które odnoszą się do substancji chemicznych i mieszanin są precyzyjnie określone przez Unię Europejską rozporządzeniem CLP (z ang. classification, labelling, packaging, czyli klasyfikacja, oznakowanie i pakowanie) a producenci, importerzy, dalsi użytkownicy a także dystrybutorzy, muszą ich bezwzględnie przestrzegać, co jest zrozumiałe, biorąc pod uwagę specyfikę pakowanych materiałów. Poniżej, prezentujemy krótki poradnik, który z pewnością okaże się przydatny dla osób i podmiotów zajmujących się zawodowo chemikaliami. Pomoże ustalić, jakie aspekty trzeba brać pod uwagę podczas określania wymaganej wielkości etykiety, jakie informacje uzupełniające można zastosować, jakie kryteria są stosowane w stosunku do małych opakowań i jak dopasować najwłaściwszy zestaw zwrotów określających środki ostrożności dla danej etykiety.

Zakres oznaczenia i pakowania
Zakłada się, że większość substancji i mieszanin, które są wprowadzone do obrotu, dostarczanych jest w opakowaniach i opatrzonych odpowiednimi informacjami na etykiecie. Szczególne przypadki, które obejmują brak opakowania, lub też zastosowanie jego wybranych elementów to przenośne butle gazowe, pojemniki na gaz, aerozole i pojemniki ze szczelnym rozpylaczem, metale w postaci brył i stopów, a także materiały wybuchowe, których przeznaczeniem jest wywołanie efektów pirotechnicznych. Natomiast stosowanie oznakowań zgodnych z CLP jest obowiązkowe w przypadku zakwalifikowania substancji czy mieszaniny, która znajduje się w opakowaniu, jako stwarzającej zagrożenie. Rozporządzenie CLP wymaga, żeby etykiety były trwale przytwierdzone przynajmniej do jednej powierzchni opakowania, które bezpośrednio zawiera daną substancję lub mieszaninę i umożliwiały odczytanie ich treści w pozycji poziomej. Dodatkowo, elementy etykiety (włączając w to piktogramy określające rodzaj zagrożenia) muszą wyraźnie odróżniać się od tła.

Oznaczenie substancji stwarzających zagrożenie
W przypadku substancji lub mieszanin zdefiniowanych jako stwarzające zagrożenie, etykiety, którymi są opatrzone powinny zawierać następujące elementy: nazwę i adres, a także numer telefonu dostawcy/(ów), identyfikatory produktu, wspomniane już piktogramy, odpowiednie hasło ostrzegawcze, zwroty wskazujące rodzaj zagrożenia i adekwatne środki ostrożności. Etykieta powinna również podawać nominalną ilość przewożonej substancji czy mieszaniny. Według rozporządzenia CLP, powyższa etykieta powinna być sporządzona w języku urzędowym państwa członkowskiego, który dopuszcza daną substancję do obrotu. Istnieje również możliwość stworzenia przez dostawców etykiety w większej, niż to wymagane, liczbie języków, pod warunkiem, że każdy z nich będzie przekazywał te same informacje. Jednocześnie, nie może to, a wręcz nie powinno, zmniejszyć czytelności obowiązkowych informacji zamieszczonych na etykiecie.

Regulacje CLP w zakresie pakowania substancji i mieszanin
Mając przygotowane odpowiednie etykiety, można zabrać się za pakowanie. Oczywiście, i w tej kwestii należy ściśle przestrzegać rozporządzenia CLP. Jego zadaniem jest zagwarantowanie, że opakowania będą zaprojektowane i zamknięte w taki sposób, który uniemożliwi zawartości wydostanie się na zewnątrz, a sam materiał, z którego zbudowano opakowanie nie wejdzie z zawartością w reakcję stwarzającą zagrożenie. Ponadto, należy się upewnić, czy rodzaj zastosowanego opakowania nie przyciąga uwagi dzieci ani nie podaje konsumentom mylnych informacji dotyczących transportowanych zawartości.

Źródło: https://aleo.com/pl/

http://samedayessays.org/
Buy my waste paper

Leave a Reply

dwa + trzynaście =

Your email address will not be published. Required fields are marked *